Persoonlijk vind ik het een wonder hoe nieuw leven ontstaat. Dat er een mens kan groeien uit een zaadcel en eicel. Meer dan vernuftig in mijn ogen. De meeste babies komen gezond op de wereld. En toch wordt er al heel snel het signaal gegeven: je bent niet goed genoeg, je hebt allerlei vaccinaties nodig om gezond te blijven, tenminste zo wordt de boodschap vanuit het consultatiebureau gebracht. Er wordt ingespeeld op de angst: je wilt niet dat je kind ziek wordt, dus ben je bereid om stoffen te laten inspuiten. Stoffen waarvan je niet weet wat het is, wat het doet. Heb je ooit een bijsluiter van een vaccin doorgelezen?
Een lichaam wil altijd genezen. Kijk naar een wond op de knie als je kind is gevallen. Zonder er al te veel aan te doen, komt er een korstje op en je ziet het van binnenuit genezen. Zo is het lichaam altijd bezig om te herstellen. Een kind wordt af en toe ziek, krijgt koorts. Koorts is een opruimer en als je kind goed aanspreekbaar is, blijft drinken, hoef je je vrijwel nooit zorgen te maken. Geef dan geen koortsverlagende middelen. Een kind moet af en toe ziek worden, om te kunnen groeien. Kijk maar eens naar je kind na een ziekteperiode; vrijwel altijd heeft het een sprongetje gemaakt.
Wat vaccineren tot gevolg kan hebben:
Een gezonde baby wordt geboren en de witte jassenbrigade stormt binnen. De dokter, de onbetwiste alwetende orakel van de moderne geneeskunde beveelt: "Injecteer het wonder der natuur met onze chemische heilige graal!" De ouders, volledig geïndoctrineerd door angst en glossy folders, knikken gehoorzaam. De baby krijgt koorts, een natuurlijke reactie van het lichaam, maar oh nee, dat mag niet! De dokter schrijft koortsremmers voor en de ouders danken hem alsof hij net persoonlijk een drakenaanval heeft afgewend. Niet veel later meldt het kind zich met huiduitslag en een oorontsteking. Niks aan de hand, daar hebben we antibiotica voor. Een wondermiddel, dat alles oplost, behalve de oorzaak. De ouders , inmiddels volledig ondergebracht bij de afdeling 'automatische gehoorzaamheid', knikken. Ze vragen niets, en dat is precies de bedoeling. De antibiotica doet haar ding.
De darmflora raakt volledig van slag, de mitochondriën gaan in burn-out, het gezondheidssysteem stort zich in een crisis en het kind voelt zich vermoeid, maar "dat hoort erbij". Bijwerkingen? Nee hoor, dat is gewoon je lichaam dat reageert. En mocht er de volgende keer weer iets zijn, dan is daar wat sterkere antibiotica voor. Of een verwijzing naar de psycholoog, of een diagnose. Of alledrie tegelijk. En zo draait het wiel door. Farmaceutisch goud. En weinigen die zich afvragen waarom het kind zich steeds minder levend voelt.
Het kind groeit op, krijgt nog meer vaccinaties. Op school zegt de juf dat het concentratieproblemen heeft en storend gedrag vertoont. De dokter, met zijn farmaceutische toverstaf, diagnosticeert ADHD en schrijft medicijnen voor die verdacht veel lijken op straatdrugs. De ouders bedanken hem. De medicijnen slaan in als een storm. Niet genezend, maar verstorend. De darmen allang verstoord, de hersenen overprikkeld en de ziel...... tja , wie meet dat nog? Al snel nemen angst, onrust en depressie bezit van het kind, nu op de rand van wat ooit levendigheid heette. Maar geen nood! De dokter heeft nog wel een pilletje om de bijwerkingen te lijf te gaan. De ouders, inmiddels professioneel geconditioneerd tot bedankmachines, knikken dankbaar alsof het een zegen is, dat "ze" er op tijd bij waren". Geen moment van twijfel.
Het kind? Dat kijkt door een wazige mist van chemicaliën heen, op zoek naar iets dat ooit 'ik' heette,
Wat ik met bovenstaand voorbeeld wil zeggen: Wees ontzettend kritisch en denk goed na of je je kind laat vaccineren, Leg de informatie van het RIVM, van het consultatiebureau naast de informatie van de vereniging kritisch prikken of stichting vaccinvrij. Probeer je niet te laten leiden door angst. Geloof in de gezondheid van je kindje en het zelfherstellend vermogen van het lichaam.
www.NVKP.nl www.stichtingvaccinvrij.nl
